Oficjalna strona:

http://www.rufuswainwright.com/

Dyskografia:

Rufus Wainwright (1998)
Poses (2001)
Want One (2003)
Want Two (2004)
Release the Stars (2007)

Za Wikipedią:

Rufus Wainwright (ur. 22 lipca 1973 w Rhinebeck w stanie Nowy Jork) - piosenkarz pochodzenia kanadyjsko-amerykańskiego, syn Loudona Wainwrighta III, popularnego w latach siedemdziesiątych piosenkarza folkowego. Zaśpiewał przebój Leonarda Cohena Hallelujah (w filmie Shrek).

Grę na pianinie rozpoczął mając sześć lat. W wieku trzynastu lat wspólnie ze swoja siostrą, matką oraz ciotką założyli wspólny zespół "McGarrigle Sisters and Family". W tym okresie największa sławę przyniosła mu piosenka "I'm Running,", za którą w 1988 roku otrzymał nagrodę Genie Award for Best Original Song. Studiował klasyczną oraz "rockową" grę na pianinie na McGill University. Jako osoba homoseksualna ujawnił się jeszcze jako nastolatek

Rufus Wainwright, syn piosenkarzy folkowych Loudona Wainwrighta III i Kate McGarrigle, urodził się w Rhinebeck w Nowym Jorku. Jego rodzice rozwiedli się gdy był jeszcze dzieckiem.

Na pianinie zaczęł grać w wieku 6 lat, mając 13 zaczął koncertować z siostrą Marthą, matką Kate i ciotką Anną, jako zespół "McGarrigle Sisters and Family." Piosenka I'm Running, którą zagrał w filmie Tommy Tricker and the Stamp Traveller (grał w nim bohatera drugoplanowego), sprawiła, że został nominowany w 1989 do Genie Award w kategorii Best Orginal Song w wieku lat 14. Był również nominowany do Juno Award w 1990 w kategorii "Najbardziej obiecujący wokalista roku".

Przez większość dzieciństwa mieszkał z matką w Montrealu, studiował na Concordia University i McGill University zarówno klasyczną, jak i nowoczesną muzykę fortepianową. Niektóre z jego piosenek pokazują dobrą znajomość francuskiego. Wainwright wciąż mieszka w Kanadzie.

Jako homoseksualista ujawnił się będąc jeszcze nastolatkiem. W wydaniu Rolling Stone z 11 listopada 1999 Wainwright powiedział, że ojciec rozpoznał w nim homoseksualistę. "Jeździliśmy razem samochodem, leciało Heart of Glass, a ja poruszałem ustami i udawałem, że jestem Blondi. To tylko jedna z wielu oznak." Jednakże później przyznał: "Matka i ojciec nie umieli poradzic sobie z tym, że jestem gejem. Nigdy o tym tak naprawdę nie rozmawialiśmy."

Dorastając, Wainwright zainterseował się operą (widać to w jego piosence Barcelona, w którą wpleciony jest tekst Giuseppe Verdiego). Słuchał również artystów takich jak Édith Piaf, Al Jolson, czy Judy Garland.

W wieku 14 lat Wainwright został zgwałcony w londyńskim Hyde Parku, po poderwaniu mężczyzny w barze. Pozostał w celibacie przez siedem lat od tego zdarzenia. Później mówił o tej nocy w wywiadzie: "Powiedziałem, że chcę iść do parku zobaczyć gdzie odbywa się ten duży koncert. Myślałem, że to będzie romantyczna przechadzka, a on zgwałcił mnie, obrabował i próbował udusić." Twierdzi, że przeżył tylko dlatego, że udał atak epilepsji.

Droga do sławy

Po staniu się stałym muzykiem grającym co tydzień w Cafe Sarajevo w Montrealu, Wainwright nagrał kilka dem, wyprodukowanych przez Pierre Marchanda (który wyprodukował również Poses). Taśmy trafiły do rąk Lennyego Waronkera z DreamWorks, wkrótce wytwórnia podpisała Wainwrightem kontrakt. Wiosną 1996r. Rufus przeniósł sie do Nowego Jorku i tam zaczął grywać w klubie Fez, żeby zdobyc publiczność. Jesienią przeprowadził się do Los Angeles i tam nagrał swój pierwszy album (zatytułowany Rufus Wainwright) wyprodukowany przez Jona Briona i Van Dyke Parksa. Płyta została wydana wiosną 1998r. i odrazu zyskała przychylność krytyków, a przez magazyn Rolling Stone została nazwana jedna z najlepszych płyt roku. Przez ten sam magazyn Wainwright został później nazwany najlepszym debiutem roku. Latem 1998r. Rufus koncertował z Seanem Lennonem, póxniej zaczął swoją pierwszą trasę koncertową. W grudniu 1998r. pojawił się w reklamie Gap śpiewając piosenkę: What Are You Doing New Year's Eve?. Ta promocja przyniosła mu zwiększenie zainteresowania jego osoba oraz duzy wzrost sprzedaży płyt. 1 marca 1999r. w Hoboken Wainwright rozpoczął trase koncertową, która trwała do połowy maja. Nastepnie aż do lata wziął sobie troche wolnego czasu i odstwaił muzyke na drugi plan. Mieszkał w Chelsea Hotel w Nowym Jorku przez sześć miesięcy, podczas których napisał większosc piosenek na sój drugi album. 5 czerwca 2001r. ukazało się Poses, które zdobyło porównywalną przychylność krytyków jak debiutencka płyta, jednak Wainwright nie był zadowolony z jej sprzedaży.

Od 2001 do 2004r. Wainwright koncertował z Tori Amos, Stingiem, Benem Foldsem i Guster, jak również w 2001 i 2002r. odbył trase koncertową promującą Poses. Często występuje również ze swoją siostrą Marthą Wainwright w chórku. Mimo pozyskania licznej grupy fanów i przychylności krytyków, Wainwright osiągnął umiarkowany sukces komercyjny w Stanach. Dopiero niedawno wydana płyta Release the Stars spotkała się tam z większą uwagą mediów.